Biografia J.R.R. Tolkiena

     John Ronald Reuel Tolkien urodził się 3 stycznia 1892 roku w Bloemfontein w Wolnym Państwie Orania (dziś część Republiki Południowej Afryki). Mabel i Arthur Tolkienowie przeprowadzili się tam, gdy ojciec pisarza dostał pracę w jednym z tamtejszych banków. W 1895 mały Ronald (tego imienia używał) wraz z matką i młodszym o 2 lata bratem Hilarym wrócił do ojczystej Anglii. Ich nowym domem stało się miasteczko Sarehole w okolicach Birmingham. Tam dotarła do nich wiadomość o śmierci Arthura Tolkiena. Wkrótce matka, a wraz z nią synowie, przeszła na katolicyzm wbrew opinii reszty rodziny. Chociaż spotkało ich z tego powodu wiele nieprzyjemności, włącznie z wyparciem się najbliższych przyszłego pisarza przez rodzinę, JRR do końca życia szanował decyzję matki i pozostał gorliwym katolikiem.
     W 1904 spokój zakłóciła ciężka choroba i śmierć Mabel Tolkien. Osieroconymi chłopcami zaopiekował się ksiądz Francis Morgan, który zapewnił im dach nad głową w mieszkaniu jednej z parafianek. Wtedy właśnie Tolkien poznał Edith Bratt. Początkowa przyjaźń zmieniła się w miłość, której nie zniszczył nawet zakaz spotykania się dany przez ojca Morgana. Pierwszą rzeczą, jaką uczynił Ronald po ukończeniu 21 lat było napisanie listu do Edith. Dziewczyna, wówczas już zaręczona, rzuciła narzeczonego, by 22 marca 1916 roku wyjść za młodego Tolkiena. Kilka miesięcy po ślubie został on jednak wysłany na front I Wojny Światowej - brał udział m.in. w ofensywie nad rzeką Sommą. Jednak po 5 miesiącach w żołnierskim mundurze Ronald wrócił do domu z powodu choroby. Wtedy powstały też pierwsze fragmenty "Silmarillionu" - pomyślanego jako mitologia dla Anglików, ale wydanego dopiero po śmierci autora (pierwotną wersję dzieła można również znaleźć w księgarniach pod tytułem "Księga Zaginionych Opowieści"). 1924 rok przyniósł Tolkienowi tytuł profesora języka staroangielskiego na uniwersytecie w Leeds. Wkrótce pisarz otrzymał pracę na Oksfordzie.
     Kiedy w 1930 roku J.R.R. Tolkien z myślą o swoich dzieciach rozpoczął prace nad "Hobbitem", nie przyszło mu do głowy, że ta opowieść zapoczątkuje wielką epicką sagę - "Władcę Pierścieni". Mało brakowało, by przygody Bilba Bagginsa i kompanii krasnoludów nigdy nie ukazały się drukiem. Na szczęście o książce dowiedziało się wydawnictwo. W 1936 roku utwór trafił na półki księgarni. Sukces "Hobbita" i prośby czytelników nie pozostawiły profesorowi wyboru - rok później zaczął pisać historię Wojny o Pierścień. Z powodu dłuższych przerw w pracy spowodowanych wieloma czynnikami m.in. wybuchem II Wojny Światowej, "Władca Pierścieni" został wydany dopiero w 1954 roku. Książka odniosła światowy sukces i zapewniła Tolkienowi dostatnie życie. Często spotykał się i dyskutował z przyjaciółmi: C.S. Lewisem, W.H. Lewisem, Charlesem Williamsem i innymi, a ich grupę nazywano Inklingami.
     W 1971 roku zmarła ukochana żona pisarza - Edith. Pomimo rodzinnej tragedii wciąż poświęcał się swojej pracy. Rok później otrzymał tytuł doktora honoris causa uniwersytetu w Oksfordzie. Niestety, 2 września 1973 roku John Ronald Ruel Tolkien zmarł po krótkiej chorobie. Na grobie jego i żony wyryto imiona Beren i Luthien - symboli idealnej miłości z dziejów Śródziemia. Syn pisarza, Cristopher Tolkien, uzupełnił i wydał dzieło życia ojca - "Silmarillion", a także inne pozycje np. "Niedokończone Opowieści" czy "Księgę Zaginionych Opowieści". W 1997 roku "Władca Pierścieni" zdobył tytuł Najlepszej Książki Wszechczasów w Anglii.


Tablica upamiętniająca spotkania Inklingów

Dorobek literacki J.R.R. Tolkiena:




Wróć do strony głównej


English version